Mevrouw Persijn is nagenoeg 24/7 mantelzorger:

ZORG

familie-persijn-594

‘Ik verzorg mijn man dag en nacht’

Ruim 30 jaar geleden werd meneer Persijn (81) uit Monnickendam blind. Bij de pakken neerzitten was er voor hem niet bij. Hij leerde omgaan met zijn beperking, bestraatte zelfs de eigen voortuin en genoot samen met zijn echtgenote van een paar prachtige vakanties in verre landen. ‘Zo’n 5 jaar geleden ging het mis’, vertelt mevrouw Persijn (74). ‘Mijn man kreeg een hartstilstand, liep daarbij een hersenbeschadiging op, raakte dement en kreeg ook ineens last van oorlogstrauma’s. Sindsdien verzorg ik hem dag en nacht. Ik doe het met liefde, we zijn al 56 jaar getrouwd. Maar ik zou liegen als ik zeg dat het niet zwaar is.’

Sinds mevrouw Persijn de mantelzorger van haar man is, is haar leven flink veranderd. Ze stopte bijvoorbeeld met zingen in een koor en besloot er zoveel mogelijk voor haar man te zijn. ‘Rust in huis is voor hem het beste. Ik douche mijn man elke ochtend, kleed hem aan en hou hem gezelschap. Ik zorg ervoor dat hij eet en drinkt en op tijd de juiste medicijnen krijgt. Als hij aan het eind van de middag zijn medicijnen krijgt en gaat slapen, ren ik snel naar de supermarkt voor de boodschappen. ’s Avonds heb ik meestal wat tijd voor mezelf. Dan kijk ik tv, lees ik een boek of krijg ik bezoek.’

Prettig geregeld
Hulp vragen vindt mevrouw Persijn lastig. ‘Onze kinderen hebben een druk bestaan en hebben ook zelf weer kinderen. Ik weet dat als ik omhoog zit ik een beroep op ze kan doen. Hetzelfde geldt voor de buren en goede vrienden. Maar ik wil hen er zo min mogelijk mee belasten. Via WonenPlus is geregeld dat als ik de deur uit moet voor een afspraak, er iemand op mijn man past. Dat is prettig geregeld, want mijn man kan echt niet alleen thuis zijn. Naast zijn dementie heeft mijn man verschrikkelijke trauma’s, opgelopen in de oorlog in Indonesië. Hij ziet de meest erge waanbeelden
voor zich en raakt dan vreselijk in paniek. Goed dus dat er ondersteuning is, maar het liefst doe ik alles zelf.’
Traplift
Via de gemeente deed mevrouw Persijn een aanvraag voor een traplift. ‘Mijn man kan zonder mijn hulp niet meer naar boven. Ik heb het een tijdje zonder lift gedaan, maar dat werd echt te zwaar voor mij. Ik was blij verrast toen drie weken na de aanvraag de traplift al geplaatst werd. Het zijn van die belangrijke hulpmiddelen in huis die het leven weer wat lichter maken en ervoor zorgen dat we hier zo lang mogelijk samen kunnen blijven wonen.’
Lukt het niet om zelf hulp te regelen of heeft u meer ondersteuning nodig? Maak dan een afspraak met uw gemeente.
ZORG

‘Wie vastloopt en er zelf niet meer uitkomt kan bij ons terecht’
lees meer
ZORG

‘Om hulp vragen is niet zwak. Integendeel!’
lees meer